Wkrótce informacje o kalendarium 2012.

Nurkowanie z CN Nowa AMA

Nurkowanie - wyprawy, kursy, oferty, promocje.
Bezpłatny biuletyn informacyjny.
Premumerata biuletynu
 
archiwum i regulamin prenumeraty biuletynu nurkowego
Mieszkańcy Morza Czerwonego cz.4
KOSTEROWATE (OSTRACIIDAE)
Yellow boxfish

Kosterowate to rodzina obejmująca 6 gatunków i około 20 odmian tropikalnych. Cechą charakterystyczną tych ryb jest sześciokątna płytka kostna pokrywająca tułów. Nazywana jest ona pancerzem, który pełni funkcję ochronną. W pancerzu znajdują się ujścia na oczy, płetwy, ogon, pysk i skrzela. U niektórych osobników stanowi on gładką powierzchnię u innych zaś zaopatrzony jest w wyraziste kolce znajdujące się przy oczach lub na grzbiecie.

Skóra kosterowatych pokryta jest trującym śluzem, który szczególnie jest wydzielany podczas sytuacji zagrożenia. Ma on odstraszać drapieżniki i inne intruzy.

U kosterowatych występuje dymorfizm płciowy czyli dwupostaciowość. Oznacza to iż w obrębie jednego gatunku wystepują dwie różne formy osobników. Samiec znacznie różni się wyglądem od samicy. Także młody osobnik wykazuje odmienne cechy wizualne. Trudno na podstawie kształtu i ubarwienia ciała odnaleźć współzależność różnych osobników w obrębie jednego gatunku. Podczas gdy samiec przybiera barwy żółto, purpurowo-brązowe, samica jest cała żółta (patrz fotografia). Soczyste ubarwienie udekorowane jest białymi punktami opatrzonymi w czarne obramowanie.
Cechą wspólną tego gatunku jest charakterystyczny garb znajdujący się z przodu na głowie.

Yellow boxfish Yellow boxfish to niewielkich rozmiarów ryba (ok. 45 cm), która przebywa zarówno na płyciznach jak i głębiej (do ok. 45 m). Często można ją spotkać pod skalnymi nawisami, blisko rafy, czy też na podwodnych "łąkach".

Młode osobniki przypominają wyglądem małe nadmuchane piłeczki lub kostki w kolorze intensywnie żółtym. Skóra pokryta jest czarnymi plamkami, które są wielkości oczu. Z czasem ciało młodych ryb zmienia kształt na bardziej podłużny. Trzon ogona staje się wąski i gruby, a płetwa ogonowa się wydłuża.

Niektóre małe osobniki wykazują tendencję doskonałego manewrowania. Dzięki autonomicznie poruszającym sie płetwom, które obracają się niczym małe wiatraczki, potrafią nawet obrócić się w miejscu. Jest to sztuka, zważywszy na ich względnie ciężkie ciała. Ponadto zwinnie poruszają się nawet w zakamarkach rafy.

POMACANTHIDAE
Ustniczek cętkowany (Arabian angelfish)

Ustniczek cętkowany

Ustniczek cętkowany to piękna ryba należąca do rodziny Pomacanthidae. Cechami, które wyróżniają tego osobnika jest ubarwienie w kolorze balansującym na krawędzi niebieskiego i fioletu ozdobionego dużą żółtą plamą o asynchronicznych kształtach. Na uwagę zasługuje także imponujący kolec oraz przesympatycznie zadarty pyszczek.

Rodzina Pomacanthidae obejmuje wachlarz kilku najpiękniejszych mieszkańców rafy koralowej. Spokrewniona jest z Ustnikowatymi, jednak uważa się, że reprezentanci Pomacanthidae są od nich więksi i bardziej czarowni.

Ustniczek cętkowany osiąga długość do ok. 50 cm i można go spotkać zarówno tuż przy powierzchni wody jak i w mrocznej głębinie (do 60 m). Osobniki te są z reguły samotnikami. Czasami jednak pływają w towarzystwie innych ryb. Ustniczek lubi przebywać w rafach przybrzeżnych, obfitych w bogate koralowce, przy mulistym dnie, a niekiedy w otoczeniu podwodnych "łąk". Wiele czasu spędza na żerowaniu przy dnie obgryzając algi, gąbki i koralowce. Uwielbia także delektować się drobnymi bezkręgowcami.

W przeciwieństwie do młodych rybek samiec i samica mają takie same ubarwienie. Młode osobniki trudno zidentyfikować ze wględu na diametralne różnice ich wyglądu.
Małe ustniczki cętkowane są bardzo płochliwe i uciekają przed nurkami poszukując schronienia w jamkach raf. Ponadto wykazują się niezwyklą agresją nawet w stosunku do osobników tego samego gatunku. Rafa to ich domek i azyl, którego dzielnie bronią.

Fenomenem zasługującym na uwagę jest fakt, że niektórzy przedstawiciele rodziny Pomacanthidae wydają dźwięki o niskich tonach, które mogą być bardzo intensywne. Podobno przypominają uderzenia bębna.

WARGACZOWATE (LABRIDAE)

Wargaczowate to bardzo liczna rodzina obejmująca najmniej 60 gatunków oraz około 500 odmian. Plasują się na drugiej pozycji pod względem liczebności gatunków. Na pierwszym miejscu wyróżnia się zaś Babkowate. Do rodziny tej można zakwalifikować zróżnicowaną paletę odmiennych osobników. Niektóre z nich są bardzo małe, o wąskiej budowie ciała i osiagają długość zaledwie kilku centymetrów. Podczas gdy inne charakteryzują się imponującymi gabarytami i osiągają długość nawet do 2 metrów. Jako przykład można podać mizernego Bodianusa opercularisa, osiagającego długosć do 10 cm oraz majestatycznego Chelina napoleońskiego o masywnej budowie ciała (długość: nawet ponad 2 m).

Cechą wspólną wargaczowatych jest sposób poruszania się. Wszystkie osobniki wykorzystują do tego tylko płetwy piersiowe. Ogon zaś jedynie wspomaga poruszanie się ryby. Ponadto na uwagę zasługują ich niewielkie pyszczki, silne wargi i duże zęby.

Prawie wszyskie gatunki wargaczowatych to hermafrodyty (obojnaki). Oznacza to, że większość samców zmieniła płeć. Wcześniej zaś była samicami.


Cheilinus digrammus (CHEILINAE)

Cheilinus digrammus

Cheilinus digrammus to niewielki przedstawiciel rodziny Wargaczowatych osiagający długość do ok. 30 cm. Można już go spotkać na 3 metrach. Ale ten kolorowy osobnik z wysuniętym pyskiem i wystającymi zębami przebywa także na dużych głębiach, gdzie panuje mrok, a promienie słońca nie docierają. Ten wytrawny "nurek" przebywa nawet na ponad 100 metrach.

Cheilinus digrammus posiada wielokolorowe ubarwienie. Najpiępniejsze kolory takie jak: soczysty róż, intensywna zieleń, rozkoszny niebieski i płomienny pomarańcz zdobią ciało tej ryby. Mozaika intensywnych barw do złudzenia czasami przypomina ubarwienie Papugoryby.
Niektóre osobniki posiadają specyficzne ubarwienie podbrzusza w kolorze złamanej czerwieni i pomarańczy.
Samiec (patrz fotografia) znacznie różni się wyglądem od samiczki. Trudno czasami znaleźć wspólne cechy.

Cheilinus digrammus występuje w zasłoniętych obrzeżach rafy i lagunach, które są przesycone bogactwem koralowców.


Thalassoma klunzingeri (CORINAE)

Thalassoma klunzingeri

Thalassoma klunzingeri to przedstawiciel podrodziny Corinae i rodziny Wargaczowatych. Ta niewielkich rozmiarów rybka osiągająca długość do 20 cm, jest najczęściej spotykanym mieszkańcem Morza Czerwonego. Preferuje tereny bogate w koralowce.

W otoczeniu innych towarzyszy pływa najczęściej w przybrzeżnych rafach. Jest bardzo duża szansa na spotkanie z tym przesympatycznym i ciekawskim osobnikiem. Dociekliwość tej ryby jest tak wielka, że często podpływa ona do nurków, w celu zidentyfikowania "nieznanego obiektu". Rybka ta jest podatna na kuszenie jedzeniem. Warto więc czasami mieć coś w kieszeni jacketu.

Maksymalna głębokość, na której przebywa Thalassoma klunzingeri wynosi 20 metrów. Można ją także spotkać na mniejszych głębokościach. Cechą identyfikująca tę rybkę jest barwne, prążkowane ubarwienie oraz charakterystyczna czerwona linia biegnąca wzdłuż dolnej części ciała.

Justyna Adamczyk
Justyna@e-marketing.pl
Mieszkańcy Morza Czerwonego cz.1
Mieszkańcy Morza Czerwonego cz.2
Mieszkańcy Morza Czerwonego cz.3
Mieszkańcy Morza Czerwonego cz.5
Mieszkańcy Morza Czerwonego cz.6

O kolejnych częściach powiadomimy poprzez E-informator
c.d.n.