Nurkowanie z CN Nowa AMA

Pygoplites diacanthus występuje także w Indo-Pacyfiku jednak najpiękniejszy jest w Morzu Czerwonym. Kolory takie jak: żółty, pomarańczowy, niebieski, biały i czarny tworzą czarowne ciało ryby. Pływając wsród raf można łatwo zidentyfikować tego osobnika właśnie ze względu na jego intensywne ubarwienie.

Pygoplites diacanthus występuje na głębokości od 1-48 m. Spotkać go można w pobliżu raf oraz jaskiń, miejscach gdzie licznie występuje pożywienie. Osiąga dugość do ok. 25 cm i chętnie zajada gąbki. Jest to jego ulubiony przysmak. Występuje w stałych parach lub małych grupach penetrując podwodne tereny licznie porośnięte koralowcami.

Pygoplites jest rybką bardzo terytorialną co oznacza, że dzielnie broni swojej przestrzeni życiowej. W tym celu potrafi walczyć nawet z osobnikami z tej samej odmiany lub odmian blisko spokrewnionych.

Dorosłe osobniki odmiennej płci charakteryzują się tym samym ubarwieniem zaś młode diametralnie różnią się od nich. Trudno często dopatrzyć się podobieństwa. Jest to główną cechą rodziny Pomacanthidae.

Jajeczka wszystkich gatunków tej bajkowej rodziny są pelagiczne i bardzo malutkie. Wylęgające się larwy mają niecałe 2 mm, zaś 10 mm osiągają dopiero wtedy gdy przechodzą do życia przydennego.

Plectorhinchus gaterinus jest gatunkiem o nietypowym ubarwieniu, który osiąga długość do 45 cm. Jego jasne ciało pokryte jest szeregiem ciemnych punktów. Najliczniej udekorowana jest nimi grzbietowa i ogonowa część ryby. Także w tych partiach ciała skupiony jest kolor żółty, który jest uzupełnieniem ubarwienia ryby. Pyszczek Plectorhinchusa oraz płerwy piersiowe również są w kolorze soczyście żółtym. Nadaje to całej rybie fantazyjnego wyglądu. Na uwagę zasługują także mięsiste wargi ryby.

Plectorhinchus gaterinus występuje głównie na głębokości od ok. 5-55 m. W ciągu dnia najczęściej chowa się pośród koralowców, jaskiń i wraków, zaś w nocy wychodzi na żer. Występuje zazwyczaj w dużych grupach zaś jego pokarm stanowią bęzkręgowce.

Luszczowate podobnie jak Pomacanthidae składają pelagiczną ikrę. Narybek, który przechodzi do życia na dnie jest niewielki, ma mniej niż 10 mm.

Fenomenem jest fakt, iż młody Plectorhinchus gaterinus diametralnie różni się wyglądem od osobników dorosłych. Jego ciało nie posiada ciemnych plam, a jedynie trzy podwójne pasy. Dopiero u dojrzałej ryby przekształcają się one w czarne punkty.

Jak sama nazwa wskazuje (Płaskogłowate) Papilloculiceps longiceps posiada długie spłaszczone ciało ora płaską głowę, która zaopatrzona jest w wyłupiaste oczy. Cechą charakterystyczną tego osobnika jest wydłużony pysk. Jego kształt łudząco przypomina małego krokodyla o ubarwieniu przybliżonym do faktury piasku.
Gatunek ten jest mało znany nurkom, dlategoteż budzi niepewność. Trudno się dziwić. Ta ryba o wyglądzie krokodyla często jest zagrzebana w piasku. Potrafi tam spokojnie przebywać przez długi czas. Wówczas widać jedynie jej wielkie oczy i płaski pysk. Najbardziej ekscytujący moment jest wtedy kiedy Papilloculiceps longiceps z wielkim impetem wynurza się ze swojej kryjówki gwałtownie przemieszczając się w wybranym kierunku. Taki niespodziewany "zryw" oraz pozostawiona "chmura" piasku może spowodować silne emocje u nie jednego nurka.
Zachowanie takie jest także planem strategii łowieckiej. Polega ona na tym, że Papilloculiceps longiceps chowa się w piasku i ze stoickim spokojem czeka na swoją ofiarę. Kiedy ta już znajdzie się w obszarze jego postrzegania zostanie natychmiast zaatakowana.

Fantazyjnego Papilloculicepsa longicepsa można spotkać już na głębokości od 1-40 m. Zamieszkuje on najczęściej piaszczysto-żwirowe dno, rzadziej zaś jest bywalcem podwodnych łąk.

Muszlowiec ten wystepujący przy koralowcach ma otwór zazwyczaj otwarty. W sytuacji kiedy brzeg płaszcza zostanie dotknięty przydacznia automatycznie zamyka się. Jeśli jest ona bardzo duża taki uścisk może być niebezpieczny dla intruza. Trudno wówczas z niej wyciągnąć uwięziony obiekt. Dla własnego bezpieczństwa należy się kierować zasadą, że wszystko co znajduje się w Morzu Czerwonym jest do oglądania, a nie dotykania. Wówczas wszyscy będą szczęśliwi. Nurkowie będą mogli napawać się mistycznym pięknem podwodnych mieszkańców, zaś gospodarze Morza Czerwonego będą dostarczać im tej radości żyjąc długo i "szczęśliwie".

c.d.n.